Tak znów trudno Cię dogonić 

Tych kilka wspomnień zostało tu 

Zbieram je, naszyjnik z nich ułożę 

Nosić będę zawsze, gdy zabraknie Cię 



Tak znów trudno Cię dogonic 

Zostawiasz mi tylko zapach Twój 

Zamknę go, we włosach mych ułożę 

Od zawsz mam Cię w sobie, choć nie zawsz tu 



Ref 

Zatrzymaj się, nie przegap mnie 

Ja na krawędzi stoję tu 

Poznasz mnie jak w oczach mam nas 



Patrz, zatrzymaj się, nie przegap mnie 

Ja po krawędzi biegnę tu 

Poznasz mnie, bo ja cała blaskiem Twoim płonę wciąż 



Tak znów trudno Cię dogonić 

Ty doczepiłeś mi skrzydła i 

Uniosą mnie, gdy spraw przyziemnych gorycz 

Wypełniać będzie myśli i zabraknie chmur 



Ref 

Zatrzymaj się, nie przegap mnie 

Ja na krawędzi stoję tu 

Poznasz mnie jak w oczach mam nas 



Patrz, zatrzymaj się, nie przegap mnie 

Ja po krawędzi biegnę tu 

Poznasz mnie, bo ja cała blaskiem Twoim płonę wciąż 






















I trzasnęły nagle drzwi 
pusty pokój został i 
łzy zmywają smutek z twarzy 
nie zostało z Ciebie nic 

Zegar wybił trzecią już 
na wspomnieniach osiadł kurz 
i papieros gaśnie znów 
tak jak to, co było tu 

Staję się cieniem 
staję się cieniem 
ogromnych mych łez 

Smutnym marzeniem 
smutnym westchnieniem 
cieniem mych łez 

Zgubić serce pośród mórz 
zgubić duszę pośród chmur 
i oderwać się od ziemi 
i zapomnieć co to ból 

Unieść skrzydła wzbić się hen 
w tęczy suknię ubrać się 
i nie myśleć o tych dłoniach 
które wczoraj jeszcze grzały mnie 

Staję się cieniem 
staję się cieniem 
ogromnych mych łez 

Smutnym marzeniem 
smutnym westchnieniem 
cieniem mych łez 

Gdy słowa ulecą smutkiem do nieba 
czy ktoś odpowie mi jak dalej iść 
czy ktoś odpowie mi gdzie dalej iść