Jeden gest

wysuszy jednÄ… Å‚zÄ™

jedna myśl

pomoże komuś być

wiem że strach jak nikt

potrafi zgasić oczu blask

lecz my wygramy z nim

bo nie warto żyć tylko dla siebie

wiem to dobrze

i nie warto wtedy witać dnia

gdy oddajesz siebie po kawałku

dziwny rzeczy bieg

że coraz większy stajesz się

jeden szept

ukoi duszy lęk

jedna dłoń

ogrzeje w zimnÄ… noc

pomóż znieść ten ból

co zamknął w dłoni

by otworzyć drzwi do lepszych dni






















Biegnę znów w wielki świat. 

Jego wir, ponad falę chcę poczuć to już. 

Pęka nić. Trudno zostać mi tu. 

Tak za ciasny wydaje się dzień. 

Gdybyć mógł ubrać mnie w magie barw. 

Gdybyś wiedział jak mnie tu zatrzymać 

I chciał tego z całych sił. 



I tylko ja i wiatr. 

To on mi karze tak pędzić. 

I tylko ja i wiatr. 

Od Twoich dłoni wciąż silniejszy. 

I tylko ja i wiatr. 

To on mi karze tak pędzić. 

I tylko ja i wiatr. 

Od Twoich dłoni znów silniejszy. 



Pragnę mieć coś mojego. 

Tak tęsknie, obsesją to już staje się. 

Czemu, więc 

nawet ten rozdział już sam zamyka się i znika więź. 

Wiem, że tam czeka nieznany ląd. 

Już nie woła ten głos. 

Ty wypuszczasz mnie z rÄ…k. 

Wypuszczasz mnie. 



I tylko ja i wiatr. 

To on mi karze tak pędzić. 

I tylko ja i wiatr. 

Od Twoich dłoni wciąż silniejszy. 

I tylko ja i wiatr. 

To on mi karze tak pędzić. 

I tylko ja i wiatr. 

Od Twoich dłoni znów silniejszy. 



To ja. 

Mój taniec poprzez dzikość myśli nagich. 

W tym szaleństwie gubię Cię 

I ofiarą staję się swoich pragnień, braku granic. 

Nikt za rękę nie prowadzi. 

Może w końcu uda się miejsce znaleźć swe. 



I tylko ja i wiatr. 

To on mi karze tak pędzić. 

I tylko ja i wiatr. 

Od Twoich dłoni wciąż silniejszy. 

I tylko ja i wiatr. 

To on mi karze tak pędzić. 

I tylko ja i wiatr. 

Od Twoich dłoni znów silniejszy.