Czasem na ulicy marzeń 
malowałam swoje dni 
zabierali je handlarze 
musiałam żyć 

Pojawiłeś się tak nagle 
jak zgubionej myśli sens 
stałeś smutny w pustej bramie 
gdy namalowałam twój ostatni dzień 

Odszedłeś nim 
zrozumiałam że 
z tego nie można wyjść 
mówią chcesz brać to sprzedaj obraz ten 
oprócz niego nie miałam już nic 

Obudzili mnie nad ranem 
byłam w bramie tak jak Ty 
z nikim się nie pożegnałam 
musiałam iść 

Zastąpił drogę 
czarny gęsty las 
dłonie oplótł cierń 
miliony lat przedzierałam się 
aby móc jeszcze odnaleźć cię 
ognisty ptak wyszarpuje sen 
modlitwa wciąż się rwie 
zabrakło sił i zabrakło łez 
wtedy ktoś lekko przytulił mnie 

Wokół dziwnie pusty pokój 
rozumiemy się bez słów 
kiedyś na ulicy marzeń






















Teraz jesteÅ› tu, a za chwilÄ™ ona

rozkoszą spojrzeń swych

karmić będzie sen

karmić będzue ciało swe

powoli zniknę znów...



Wiem, że robię błąd

wiem, że tylko dzika noc

przyniesie ciebie mi

chociaż pachniesz mą

nie będziesz mój...



Daj znak, a zostanÄ™

tak długo jak będziesz chciał

daj znak, tuż nad ranem

bo odejść stąd jakoś żal



Daj znak, a zostanÄ™

tak długo jak będziesz chciał

daj znak, tuż nad ranem

bo odejść stąd jakoś żal

żal...



Nie zobaczÄ™ jak

głowę dla mnie tracisz 

nie, nie poczuję, że

dla nas wstaje dzień

dla nas spada letni deszcz

to nie dla mnie wiem...



A jednak wracać chcę

kawałek ciebie wydrzeć jej

i w słodkim grzechu ty

jeszcze jeden raz oszukać czas...



Daj znak, a zostanÄ™

tak długo jak będziesz chciał

daj znak, tuż nad ranem

bo odejść stąd jakoś żal...



Daj znak, a zostanÄ™

tak długo jak będziesz chciał

daj znak, tuż nad ranem

bo odejść stąd jakoś...



Daj znak...