Czasem na ulicy marzeń 
malowałam swoje dni 
zabierali je handlarze 
musiałam żyć 

Pojawiłeś się tak nagle 
jak zgubionej myśli sens 
stałeś smutny w pustej bramie 
gdy namalowałam twój ostatni dzień 

Odszedłeś nim 
zrozumiałam że 
z tego nie można wyjść 
mówią chcesz brać to sprzedaj obraz ten 
oprócz niego nie miałam już nic 

Obudzili mnie nad ranem 
byłam w bramie tak jak Ty 
z nikim się nie pożegnałam 
musiałam iść 

Zastąpił drogę 
czarny gęsty las 
dłonie oplótł cierń 
miliony lat przedzierałam się 
aby móc jeszcze odnaleźć cię 
ognisty ptak wyszarpuje sen 
modlitwa wciąż się rwie 
zabrakło sił i zabrakło łez 
wtedy ktoś lekko przytulił mnie 

Wokół dziwnie pusty pokój 
rozumiemy się bez słów 
kiedyś na ulicy marzeń






















A jeśli deszcz 
Zaskoczy znowu mnie 
I Ciebie nie będzie 
Co stanie siÄ™?

A jeśli nuty 
Przestaną nagle brzmieć 
I Ciebie nie będzie 
Co stanie siÄ™?

Nie oddalaj siÄ™ teraz 
Trzymasz w dłoniach mój świat 
Tyle chwil nam umyka 
Tyle chwil, tak co dnia

Razem dotrzeć możemy 
Tam gdzie nie dotarł nikt 
Poznać smak tajemnicy 
UchylajÄ…c jej drzwi 
Razem dojrzeć możemy 
Czego nie widział nikt 
Wypić eliksir życia 
Zdobyć najwyższy szczyt

Królowa noc 
Nagością kusi mnie 
A Ty gdzieÅ› znikasz 
Zostawiasz mnie

I żadne słowa 
Nie przekonujÄ… CiÄ™ 
Chcesz to odchodzisz 
Co zdarzy siÄ™?

Teraz chcę żebyś został 
Dał mi, choć małą część 
Tego co, kryjesz w sobie 
I co sam pragniesz mieć

Razem dotrzeć możemy 
Tam gdzie nie dotarł nikt 
Poznać smak tajemnicy 
UchylajÄ…c jej drzwi 
Razem dojrzeć możemy 
Czego nie widział nikt 
Wypić eliksir życia 
Zdobyć najwyższy szczyt