Czasem na ulicy marzeń 
malowałam swoje dni 
zabierali je handlarze 
musiałam żyć 

Pojawiłeś się tak nagle 
jak zgubionej myśli sens 
stałeś smutny w pustej bramie 
gdy namalowałam twój ostatni dzień 

Odszedłeś nim 
zrozumiałam że 
z tego nie można wyjść 
mówią chcesz brać to sprzedaj obraz ten 
oprócz niego nie miałam już nic 

Obudzili mnie nad ranem 
byłam w bramie tak jak Ty 
z nikim się nie pożegnałam 
musiałam iść 

Zastąpił drogę 
czarny gęsty las 
dłonie oplótł cierń 
miliony lat przedzierałam się 
aby móc jeszcze odnaleźć cię 
ognisty ptak wyszarpuje sen 
modlitwa wciąż się rwie 
zabrakło sił i zabrakło łez 
wtedy ktoś lekko przytulił mnie 

Wokół dziwnie pusty pokój 
rozumiemy się bez słów 
kiedyś na ulicy marzeń






















Tyle razy budziłam 

tyle razy myliłam się 

nie potrzebnych tyle miejsc 

zagubiona i dumna 

w pustych ścianach chowałam lęk 

nie mogę takiej siebie znieść 



Wiem już gdzie moje miejsce 

wiem już gdzie zostać mam 

w twoich dłoniach cały czas 



Wiem już gdzie moje miejsce 

wiem już gdzie zostać mam 

w twoich dłoniach cały czas 



Nie wiem komu dziękować 

za to, że się znalazłeś tu 

pusto z najpiękniejszych snów 

z tego miejsca na ziemi 

widzę wszystko, co ważne jest 

odnalazłam siebie też 



Wiem już gdzie moje miejsce 

wiem już gdzie zostać mam 

w twoich dłoniach cały czas...