Znaleźli się nawzajem 
pełnego blasku dnia 
spleceni każdą myślą 
i rytmem ciał 
Po brzegi upojeni 
szaleństwem karmiąc czas 
złączeni krwią, oddechem 
razem łykali świat 

A gdy koniec palą każdy most 
cierpkie słowo i kolejny cios 

Jej każdy skrawek ciała 
czekał na jego dłoń 
rozstania krótka chwila 
niszczyła go 
w chmurach spędzali noce 
a dni na łąkach snów 
i dziękowali Bogu, że połączył ich 

A gdy koniec palą każdy most 
cierpkie słowo i kolejny cios 
on w podarunku niesie podły gest 
tak uderzajÄ… w najczulsze z miejsc 

A gdy koniec palą każdy most 
cierpkie słowo i kolejny cios 
on w podarunku niesie podły gest 
tak uderzajÄ… w najczulsze z miejsc






















Więc lepiej nie rzucać się pod wiatr

więc lepiej nie walczyć gdy tak żal

głęboko schować prawdę

uparcie do celu tylko iść

na innych nie patrzeć często zbyt

dla siebie zbierać gwiazdek



Tylko jak powoli nie zmieniać siebie w głaz

żyć tak prawdziwie aż do dna

tańczyć na deszczu gonić wiatr, wiatr



Więc lepiej nie odkryć duszy już

nie pragnąć tak mocno do utraty tchu

samotnie kroczyć w blasku



Tylko jak powoli nie zmieniać siebie w głaz

żyć tak prawdziwie aż do dna

tańczyć na deszczu gonić wiatr, wiatr

tylko jak powoli nie zmieniać siebie w głaz

żyć tak prawdziwie aż do dna

odnaleźć się w okruchach zwykłego z tobą dnia

tylko jak, tylko jak, tylko jak

tańczyć na deszczu gonić wiatr, wiatr

tylko jak...