Spadasz... 

Miasto słodko lśni, 

Czy jest poznajesz? 

Od dziecka zyjesz w nim, 

Jak w jednej z bajek, 

Których banał wciąż rozczarowuje... 

Spadasz... 



Lecisz... 

Bo na piechotę 

Nigdzie nie dochodzi się... 

Bo świat, który przeraża, 

W ramionach tuli Cię... 

I łapiesz na tym się, 

Że coraz łatwiej Ci żyć, 

Nie czując nic... 



Proszę! 

Nie dziw się... 

Że czegoś więcej chcę... 

Nie, nie, nie... 

Nie śmiej się, 

Że trochę trochę więcej niż tylko bywać sobą chcę... 



Przy Tobie jakoś niebezpiecznie lekko, 

Trzymać Cię za rękę to szaleństwo.. 

I nie wiem znów co jawą jest, 

A co się śni, 

Gdy spadamy... 



Proszę! 

Nie dziw się... 

Że czegoś więcej chcę 

Nie, nie, nie... 

Nie śmiej się, 

Że trochę więcej niż tylko bywać sobą chcę... 



Nie, nie 

Nie, nie 

Nie, nie, nie... 



Proszę! 

Nie dziw się... 

Że czegoś więcej chcę... 

Nie, nie, nie... 

Nie śmiej się, 

Że trochę więcej niż tylko bywać sobą chcę... 



Proszę! 

Nie dziw się... 

Że czegoś więcej chcę 

Nie, nie, nie...~ 

Nie śmiej się, 

Że trochę więcej niż tylko bywać sobą chcę... 






















A jeśli deszcz 
Zaskoczy znowu mnie 
I Ciebie nie będzie 
Co stanie się?

A jeśli nuty 
Przestaną nagle brzmieć 
I Ciebie nie będzie 
Co stanie się?

Nie oddalaj się teraz 
Trzymasz w dłoniach mój świat 
Tyle chwil nam umyka 
Tyle chwil, tak co dnia

Razem dotrzeć możemy 
Tam gdzie nie dotarł nikt 
Poznać smak tajemnicy 
Uchylając jej drzwi 
Razem dojrzeć możemy 
Czego nie widział nikt 
Wypić eliksir życia 
Zdobyć najwyższy szczyt

Królowa noc 
Nagością kusi mnie 
A Ty gdzieś znikasz 
Zostawiasz mnie

I żadne słowa 
Nie przekonują Cię 
Chcesz to odchodzisz 
Co zdarzy się?

Teraz chcę żebyś został 
Dał mi, choć małą część 
Tego co, kryjesz w sobie 
I co sam pragniesz mieć

Razem dotrzeć możemy 
Tam gdzie nie dotarł nikt 
Poznać smak tajemnicy 
Uchylając jej drzwi 
Razem dojrzeć możemy 
Czego nie widział nikt 
Wypić eliksir życia 
Zdobyć najwyższy szczyt