Spadasz... 

Miasto słodko lśni, 

Czy jest poznajesz? 

Od dziecka zyjesz w nim, 

Jak w jednej z bajek, 

Których banał wciąż rozczarowuje... 

Spadasz... 



Lecisz... 

Bo na piechotę 

Nigdzie nie dochodzi się... 

Bo świat, który przeraża, 

W ramionach tuli Cię... 

I łapiesz na tym się, 

Że coraz łatwiej Ci żyć, 

Nie czując nic... 



Proszę! 

Nie dziw się... 

Że czegoś więcej chcę... 

Nie, nie, nie... 

Nie śmiej się, 

Że trochę trochę więcej niż tylko bywać sobą chcę... 



Przy Tobie jakoś niebezpiecznie lekko, 

Trzymać Cię za rękę to szaleństwo.. 

I nie wiem znów co jawą jest, 

A co się śni, 

Gdy spadamy... 



Proszę! 

Nie dziw się... 

Że czegoś więcej chcę 

Nie, nie, nie... 

Nie śmiej się, 

Że trochę więcej niż tylko bywać sobą chcę... 



Nie, nie 

Nie, nie 

Nie, nie, nie... 



Proszę! 

Nie dziw się... 

Że czegoś więcej chcę... 

Nie, nie, nie... 

Nie śmiej się, 

Że trochę więcej niż tylko bywać sobą chcę... 



Proszę! 

Nie dziw się... 

Że czegoś więcej chcę 

Nie, nie, nie...~ 

Nie śmiej się, 

Że trochę więcej niż tylko bywać sobą chcę... 






















Za dużo dziś myśli jak chmur

kłębi się

za dużo chwil wyryło ślad

na samym dnie

czy to wina cierpki smak

zmył z ust mych ciebie

czegoś brak

tak odarta z naszych szeptów

ma bezsenna noc



nim przyjdzie sen

zrobię kawy dwie (nim przyjdzie sen)

oszukam mą

samotność wiem (oszukam znowu się)

nim przyjdzie sen

pod powieką

ukryję cały lęk



jeszcze raz

z ciszą pustych ścian

sam na sam

dziś znowu łzy podobne do gwiazd

na skórze mam

a bladość tę księżyc podarował mi

bo też jest sam

jak ja

i papieros gaśnie tak jak gasnę ja co dnia



nim przyjdzie sen

zrobię kawy dwie (nim przyjdzie sen)

oszukam mą

samotność wiem (oszukam znowu się)

nim przyjdzie sen

pod powieką

ukryję cały lęk



gdybyś ty

teraz chciał

przytulić mnie